Wet van de barmhartige Samaritaan

First Aid & CPR Cuba

De barmhartige Samaritaan: medeleven en bescherming

De uit de Bijbel (Lucas 10:25-37) afkomstige parabel van de barmhartige Samaritaan vertelt hoe een voor dood achtergelaten reiziger wordt gered door een onbekende die hem verzorgt en zich over hem ontfermt. Naast de religieuze context draagt zij een universele boodschap: de morele plicht om anderen in gevaar te helpen, uit medeleven en onbaatzuchtigheid.

Geïnspireerd door dit beginsel zijn er wereldwijd talrijke zogenoemde barmhartige-Samaritaanwetten uitgevaardigd die hen beschermen tegen juridische vervolging die te goeder trouw hulp bieden in een noodsituatie. De precieze reikwijdte van die bescherming verschilt echter per rechtsgebied: hieronder leest u wat de voor uw regio geldende wet bepaalt.

Citaat van de wettekst

Geldende wet Art. 362 van het Cubaanse Wetboek van Strafrecht (Wet nr. 151/2022, van kracht sinds 2022) — het nalaten van hulpverlening. Vervangt de oude regeling van Wet 62/1987 (art. 275-278).
Reikwijdte van de bescherming Iedere persoon die nalaat iemand te redden of de verschuldigde hulp te verlenen aan iemand die gewond is of blootgesteld aan een gevaar dat zijn leven, lichamelijke integriteit of gezondheid bedreigt, voor zover dit geen risico voor hemzelf inhoudt. Verzwaarde plicht voor wie uit hoofde van ambt of beroep (bijv. gezondheidswerkers) verplicht is hulp te verlenen.
Plicht om hulp te bieden Ja
Sanctie bij nalaten van hulpverlening Basis (art. 362.1): gevangenisstraf van 6 maanden tot 1 jaar, of een geldboete van 100 tot 300 quota, of beide. Verzwaard (art. 362.2, plicht uit ambt/beroep): gevangenisstraf van 6 maanden tot 2 jaar, of een geldboete van 200 tot 500 quota, of beide.
AED-aansprakelijkheidsbescherming Nee
Wettelijke plicht om hulp te bieden

Uw bescherming krachtens de wet

In Cuba is de hulpplicht opnieuw bevestigd door het nieuwe Wetboek van Strafrecht (Wet nr. 151/2022, van kracht sinds 2022), waarvan Artikel 362 de oude regeling van Wet 62/1987 vervangt. Het geldt voor iedereen die nalaat een gewonde of aan een gevaar voor zijn leven, lichamelijke integriteit of gezondheid blootgestelde persoon te redden of de verschuldigde hulp te verlenen, voor zover dit geen risico voor de hulpverlener inhoudt. De plicht is verzwaard voor wie uit hoofde van ambt of beroep — zoals gezondheidswerkers — bijzonder verplicht is te helpen.

Plicht om hulp te bieden

In Cuba verwacht de wet duidelijk dat u handelt: het nalaten van hulpverlening wordt in de basisvorm bestraft met zes maanden tot een jaar gevangenisstraf of een geldboete van 100 tot 300 quota (tot twee jaar en 500 quota wanneer een plicht voortvloeit uit ambt of beroep). Achter de regel schuilt een sterke maatschappelijke overtuiging: niemand zou alleen in gevaar mogen worden gelaten wanneer een ander kan helpen zonder zichzelf in gevaar te brengen. Aan die verwachting voldoen begint met weten hoe je doeltreffend helpt.

Waarom opleiding essentieel is

Bij een hartstilstand kost elke minuut zonder reanimatie ongeveer 10% van de overlevingskans. In Cuba, waar een cultuur van gezondheid en onderlinge hulp diep geworteld is, draagt de omstander die weet hoe te handelen die solidariteit tot in de handelingen die levens redden. Een opleiding in reanimatie en eerste hulp verbindt intentie aan vaardigheid: in staat zijn — thuis, op het werk of op straat — om de eerste schakel van de overlevingsketen vast te houden. De kennis die u opdoet, vergeet u niet — en op een dag kan ze alles veranderen.